در روایتی از امام صادق علیه السلام نقل شده مادر ما در اواخر عمر هر طرف می خواست بخوابه نمی تونست. فرمودن به راست می خواست بخوابه درد شونه نمیذاشت، به چپ می خوابید درد پهلو نمیذاشت، به پشت می خواست بخوابه درد قفسه سینه نمیذاشت، تا اونجایی که مادرم اواخر عمر نشسته می خوابید، تکیه به دیوار می داد. آری، یا اهل العالم مادر ما نشسته می خوابید.

مادر ما این شب ها نشسته می خوابد...

بانوی بی نشان... مادر درمان همه دردها و مشکل ها...

من برای یاد تو ناد علی می خوانم...

+ هر کسی از ظن خود شد یار من. گاه در یک عبارت نه یک حقیقت که چندین حقیقت نهفته است...

بی قرارم

مثل یک زندانی

در سلول انفرادی

که بوی باران شنیده است

عاشورا درس خیزش اهل حق و ریزش اهل باطل بوده و هست، جناب حر و زهیر دارای خصوصیاتی بودند که مورد شفاعت خاص حضرت سیدالشهدا قرار گرفتند، این اتفاق بزرگ دفعتا واقع نشد، نگاه کیمیایی حضرات به هر کس نمی افتد، حتی خصوصیات ارثی مهم است از کدام صلب و از کدام رحم بوده اند.

دل مرا نگاه کن، این بار تو اشتباه کن

عمری ست دورم ز تو، چاره ی قعر چاه کن

گر تا به حال ندیدی، این بار نظر به آه کن

گر چه قریبی ولی، غریب را به راه کن

محبوب من، شکایتی از دل خود به تو نیست،

فقط به یک اشتباه، یک اشتباه از جانب تو محتاجم،

احتاج حبک و العشق،

و چون دانم آه از اسما توست،

با آه دلخوشم.

+ شعر از خودم

خواب را دوست دارم

چون از هستی به کنج نیستی می خزم

و غرق لذت محو شدن در تو می شوم

آسوده در تو

و بیداری را دوست دارم

چون صورت و خیال تو جان می گیرد

و رنگ و بوی تو عطر حضورش را می پراکند

و جمال جانفزای تو در رقص می شود.

گاه می شود چندین روز که ذره ای اشک به رخسارم از فراقت نچکد،

گاه می شود که فقط میل لبخند دارم،

محبوب من چه فرق میان گریه و خنده وقتی هو اضحک و ابکی...

در قلب من نوشته شده دوستت دارم...

نوم و صلاتم تو شدی، نظاره کن، خوب نظاره کن، خوب نظاره کن به چه روزم کشانده ای، گاه خواهم آن قدر بنشینم با تو سخن کنم که نماز از خاطرم رود، آه به کفری چنین محتاجم، آه که کافی ست صدایم کنی، در پی حیلتی

گاهی در زندگی ها مشاهده می کنم که افراد برای اینکه تنها نباشند متوسل به فرد دیگری می شوند... اما آیا تا به حال شخصی بوده که به واسطه ارتباط با دیگری در درون احساس تنهایی نکند؟ آیا می شود ما قبل از این

بعضی ها هستند که دست به خاک وجود آدم می زنند طلا می شود این ها همان ها هستند که من یوم الازل عاشقی را بلدند رفاقت را با تمام وجود می دانند وقتی هستند که هستند وقتی نیستند هم هستند این ها وقتی بیایند ن